Benzine.

En weer een aanpassing. Ik heb inmiddels een benzinebrander gekocht en nog wat andere dingen waar ik later op terug kom bij Douwe's Dump in Ommen.
En ook gelijk gevraagd of hij sponsor wil worden, dat wou hij, geweldig toch.
Ik heb een extra benzinekraan geplaatst voor het aftakken van benzine voor de kookbrander. Zo hoeven we geen extra fles brandstof mee te nemen. Ook tevens een brandstoffilter er tussen gezet. Want je weet maar niet hoe schoon de pompen zijn in, Tsjechië, Hongarije, Slowakije, Servië, Bulgarije, Turkije, Libanon, Ukraine, Moldavië, Polen, Duitsland.

  

Kofferframe

Kofferrekken.

De kofferrekken heb ik al eerder gemaakt voor de rood witte Tenere. En dus overplaatst naar deze.
Eerst een verzwaard subframe aangebracht die het gewone frame verlengd. Ook hier weer zwaarder materiaal gebruikt  dan de standaard kofferrekken.
Een extra ophangpunt gemaakt aan de handvaten van de medepassagier. Zo om extra stevigheid te krijgen.

Extra koelplaat onder spanningsregelaar gemonteerd.

Wil nog wel is oververhit worden en zeker in warme landen,

Automatische kettingsmering aangebracht.

Scheelt me weer kofferruimte. 

 

Libanon
Laat ons nooit helemaal los

Als je verzamelaar bent geworden, moet je kiezen. Op welke ga je?

                                Mijn troetelkind moet ik thuis laten.

Eerst test rit

Eerste testrit met bepakking. Het lijkt wel of ik weer op oefening ga naar Ballo. Lekker blaren lopen. Nou ik hoop dat ik geen blaren van het zadel krijg. Met deze testrit wil ik ook het verbruik van de motor meten. Ik heb de motor flink onder handen gehad. De motor had twee jaar stil gestaan toen ik hem kocht, gevolg roest en verspocht rubber. Heb de volgende dingen vervangen, remblokken, remcilinder keringen, alle rubbers in carburateur, gasnaalden, sproeiers, bougies, olie, remolie, koelvloeistof, opnieuw vacuüm en c.o. afgesteld. Dus morgen de grote test.

Eindbestemming

 Post 7-20 

Het einde van de wereld

Het is de bedoeling van onze reis dat we naar het einde van de wereld zoals post 7-20 genoemd wordt. En waarom omdat de post erg afgelegen lag in het Unifilgebied. Het dicht bij zijnde dorp was het dorp Yatar.  Op op afstand van vier kilometer. Het kampement was zeer slecht bereikbaar over een weg dat speciaal was aangelegd. Met gaten er in zo diep dat je Yp er voor de helft in ging. Dat wou dus zeggen dat chauffeur en medepassagiers natte voeten kreeg. De weg was zo slecht dat Nekaf jeeps doormidden braken. Onze Yp van post 7-20 was ook zeer gehavend ofwel in zeer slechte staat.

We willen de dorpen Yatar, Haris, Kafra, Sidique, Naqoura waar het Unifil hoofdkwartier licht. En waar het zweeds Unifil hospitaal was  waar ik heb gelegen en geopereerd ben.

Het is er zoals het er nu naar uit ziet dat we half Mei 2014 vertrekken naar zuid Turkey naar de plaat Tasucu waar we op de boot gaan Tripoli noord libanon. Vandaar uit gaan we naar Beirut. En vandaar weer naar het zuiden. We denken twee weken in libanon te blijven dan weer terug naar Turkey. En hoe de terugweg vandaar zal zijn weten we nog niet. Ieder geval willen we op veteranendag aankomen eind juni in iDen Haag. Misschien kunnen we oprijden met de motorrijders uit Limburg die in colonne naar Den haag gaan.

Zie voor meer foto's en verhalen www.libanon-bikkels.nl